Jubileumboek 25 jaar



Inhoud Rugby Club West Friesland 1972 – 1997

 

 

 


Bestuur & Commissies

Rugby Club Westfriesland,

shirt: wit maroon gestreept

broek: zwart. kousen: zwart



opgericht op 2 mei 1972


ingeschreven het verenigingsregister te Hoorn onder nr. 2640 14

 



Bestuur & Commissies

Voorzitter: R.M. ten Haaf Boogschutter 154 1621 CK Hoorn
Secretaris: K. van der Velde Klaproos 71 1689 TN Hoorn
Penningmeester: A.T.J. de Groot Abbingstraat 3 1623 LV Hoorn
Wedstrijd secr.: J. Voetman Weegbree 39 1689 NB Zwaag
Kantine commissie: M. Broek & A. Wijnholds Willemsweg 47 1623 JB Hoorn
PR commisie: J. Wats De Wijver 2 C/B 1723 LJ Noord-Scharwoude
Technische comm.: J. Voetman Weegbree 39 1689 NB Zwaag
P. Lauwen Marskramer 66 1625 WK Hoorn
S. Earl Vijzelmolen 76 1622 KL Hoorn
N. Griffin van Beyerenstr. 21 1623 JD Hoorn
Trainer: P. Lauwen Marskramer 66 1625 WK Hoorn
Team captain: S. Earl Vijzelmolen 76 1622 KL Hoorn
Correspondentie: Postbus 156 1620 AD Hoorn

Voor (zitter) WOORD

Het 1e jubileum of te wel het 5e lustrum, een hele eer om het voorwoord te mogen schrijven, in de uitgave ter viering en herinnering van 25 jaar rugby in ‘t Westfriese.

Een eenvoudige oproep door Dhr. Sikkens in de krant vormde de basis, voor de oprichting van Rugby Club West Friesland. Deze oproep was genoeg om de Spirit bij enkele Westfriezen los te krijgen en de Rugby sport in de regio te gaan beoefenen.

Door het juiste karakter, de Westfriese trots en doorzettingsvermogen maar bovenal teamgeest, werd een roerige weg naar de top bewandeld. In de hoogtij dagen leverde dit o.a.; 3 senioren teams, colts- en junioren team, rugby op ‘s lands hoogste niveau en hofleverancier (5 man) van het Nederlands I5-tal op.

Maar na de bekende zeven vette jaren braken ook voor RCWF de 7 magere jaren aan. Gelukkig zijn er altijd enkele doorzetters geweest die de club door deze jaren heen hebben geloodst en de meeste dank is dan ook aan verschuldigd, aan hen die er altijd voor de club waren.

Momenteel zit de club weer in de lift en wordt er op alle fronten gewerkt aan het herstel van weleer. Dit boek is voor velen dan ook een herinnering aan de vervlogen jaren en mogelijk een voorbeeld voor de vele lustra die nog komen gaan.

Regnier ten Raaf


J.H. van Es wethouder, gemeente
Hoorn

RUGBY CLUB WEST-FRIESLAND STRIJDLUSTIG NAAR 25 JARIG BESTAAN

Langs deze weg willen wij u feliciteren met uw 25 jarig bestaan. De Rugby Club West Friesland is in haar bestaan vele malen met de gemeente Hoorn aan de onderhandelingstafel verschenen. De gesprekken in de afgelopen 25 Jaar hadden het karakter van een echte rugby wedstrijd. Zakelijk en doeltreffend omtrent het gespreksonderwerp, maar daarna was er altijd de ontspannende sfeer van de zo rugby eigen “derde” ronde.
De gesprekspartners zijn ons bijgebleven als verenigingsbestuurders die exact wisten waar zij met hun achterban naar toe wilden.
Het gemeente bestuur van Hoorn heeft in het verleden regelmatig een uitnodiging kunnen ontvangen voor een kampioenschap van uw club. Vooral de promotie naar het hoogste niveau, de Ere Klasse heeft op sportief gebied veel indruk gemaakt. De recepties van de vele kampioenschappen hadden een speciaal karakter wat bij geen andere sport aangetroffen werd. Na deze zeer succesvolle jaren is het met uw club op sportief gebied wat minder gegaan, dit heeft geresulteerd in een daling van het aantal leden. Maar wij zijn zeer content met het feit dat de rugby sport nog steeds in Hoorn kan worden beoefend. De rugby sport heeft een zeer speciaal karakter, het toch ruwe en harde spel is gebonden aan zeer strenge regels en sociale normen. Het voortbestaan van de rugby sport in Hoorn zullen wij als gemeente dan ook op positieve wijze steunen


Uitnodiging Algemene
Ledenvergadering 4 november 1975

Aan RCWF Leden, Jeugd leden en Ouders van Jeugd en Donateurs

Toelichting Punt 5. Bestuurs wijzigings voorstel, H.H.Reglement.Hoofdstuk I, Art.1. “Lid van de vereniging kunnen zijn personen, die de leeftijd van 8 jaar hebben bereikt, een goede gezondheid genieten, van onbesproken gedrag zijn en de rugbysport beoefenen of beoefend hebben, dan wel de vereniging naar oordeel van het bestuur op actieve wijze steunen.”

Agenda Punt 4. Nieuw Veld Hoorn 80. Bestuursvoorstel
“R.C. West Friesland is bereid om naar het aangewezen terrein te verhuizen, mits aan bepaalde minimale eisen voldaan wordt t.w. plaatsing van sanitaire en kleed voorzieningen, water, gas en evt. elektriciteit. Terrein keuring door RCWF zelf te doen plaatsvinden evt. de mogelijkheid tot plaatsing van een kantine ter beschutting van evt. toeschouwers vanwege de a-centrale ligging van het terrein.’

Dit nieuwe veld, dat al ingezaaid is, en omstreeks Mei ’76 speel klaar zal zijn, indien nodig, is aangewezen door de gemeente Hoorn als tijdelijke vervanging van het huidige veld dat bij slecht weer onbespeelbaar is. RCWF blijft, indien de Algemene Ledenvergadering akkoord gaat, op Hoorn 80 gehuisvest tot dat het vast rugby complex, gepland in Risdam-Noord gereed komt in – volgens de gemeentelijke plannen – 1978. Een en ander is afhankelijk van de overheid (gemeente grens correctie/geld) en evt. andere dwarsliggende elementen. In ieder geval moeten we minstens de komende twee jaar met Hoorn 80 tevreden zijn.
Douche-ruimtes worden waarschijnlijk door de gemeente tot stand gebracht met behulp van een of twee wagons. De club zal waarschijnlijk zelf voor een kantine moeten zorgen. Misschien een oude bouw keet op de kop tikken, of misschien valt er wat te versieren met een of andere aannemer of ???? Wie weet wat?

Natuurlijk wordt verlangt dat indien RCWF verhuist naar Hoorn 80, IEDEREEN meehelpt om onze nieuwe home op poten te zetten zodat we in ieder geval begin volgend seizoen er goed voor zitten.

(uit: Informatie bulletin R.C.W.F. 4 November 1975 Uitnodiging Algemene Ledenvergadering)


Stukje uit Sportinfokrant Hoorn,
maart 1979



RUGBY CLUB WEST-FRIESLAND 25 JAAR

Rugby Club West-Friesland bestaat dit seizoen 25 jaar en bereidt zich momenteel voor op een groots feest in het weekend van 10 en 11 mei. Op het programma staan diverse onderdelen zoals wedstrijden tegen (top-) teams uit binnen- en
buitenland, een scholentoer-nooi, veteranen-wedstrijd en een barbecue. (…)

R.C.W.F. heeft zeer goede tijden gekend. Op haar hoogtepunt waren er drie mannenteams, een vrouwenteam en een jeugdteam. Het eerste team speelde zelfs in de ere- divisie en diverse spelers van R.C.W.F. kwamen uit voor het Nederlands team. Die tijden liggen echter achter ons. R.C.W.F. heeft afgelopen jaren een wat minder periode gekend, maar zit momenteel toch weer in de lift. Met een aantal jonge spelers die voor de duvel niet bang zijn, café ‘The London Cab’ als sponsor en de nieuwe, volledig gediplomeerde trainer Peter Lauwen is de lift in beweging gezet en niemand weet waar deze zal stoppen. Momenteel is Rugby Club West-Friesland aan serieuze pro- motiekandidaat. (…)

(Uit: Sportinfokrant Hoorn, maart 1997)


25 jaar RCWF



De sfeer die Rugby Club West Friesland
uitstraalt is door 5 verschillende mensen die hun sporen hebben verdiend binnen de club, is in het artikel “25 jaar RCWF” verwoord. Op geheel eigen wijze hebben zij die momenten aangehaald waaraan zij in de voor hun belangrijke periode, de meeste, de beste, de gekste herinneringen aan hadden.

Al deze verhalen bij elkaar aangevuld met foto’s, krantenartikels en stukjes uit “De Scrum” geven een levendig beeld van het ware RCWF.


Periode 1972-1977, Henk
den Boer

Het is bijna niet te geloven, dat het al 25 jaar geleden is, dat RCWF is ontstaan.
Als ik eraan terugdenk, lijkt het wel vorige week, maar alle kranteknipsels, schildjes, stropdassen en de vele veranderingen bewijzen dat het wel degelijk 25 jaar geleden is. Toen de heer H. Sikkens in 1972 in het weekblad een advertentie plaatste, had hij niet kunnen bedenken dat 25 jaar later een paar honderd jongens lid zijn geweest van RCWF. Ik was de eerste die dhr. Sikkens belde en een gesprek had over wat zijn bedoelingen waren. Kort daarna volgden Luc Trigallez, Jan Baart, Rob Kroon en Ooyevaar. Met dit groepje werd, ten huize van dhr. Sikkens, de oprichting een feit. Dhr. Sikkens trok zich hierna terug. Zijn doel was bereikt, zei hij.

De naam R.C.WF. werd gekozen, met het doel, te laten zien dat de club regionaal wilde zijn en niet per se Hoorns. Later bleek dat dit een goede keuze was geweest, want uit de hele omgeving kwamen reacties om lid te worden.
Voor de “oude” jongens is de begintijd de mooiste tijd geweest. Zoals voor de jongens van nu deze tijd de mooiste is. De herinneringen van “vroeger” maken mij blij en ook weemoedig. We hebben zoveel meegemaakt: kampioenschappen, promoties, degradaties.
Onze eerste officiële wedstrijd, tegen de Adelborsten uit Den Helder, werd afgebeld. Gelukkig lag er een boot afgemeerd, met engelse matrozen die graag een partijtje tegen ons wilden spelen. Dit werd een ware “happening”, om nooit te vergeten. We verloren de wedstrijd, maar we hebben in die wedstrijd wel veel geleerd.

Door middel van veel praten met anderen, was het ledental iets gestegen, maar vaak was het trainen met 5 of 6 man. Zondagochtend, als we moesten spelen, moesten we vaak, bij gebrek aan mensen, nog even gauw een beroep doen op Jan de Boer en mijn broer Hans, of op wat spelers van de tegenpartij.
Met de tegenpartij moesten we na de wedstrijd vaak naar het huis van de leden om te douchen. Later hadden we in onze “kleedkamer” (2.50 x 5.00) drie douchekoppen, boven een betonnen bak. Dat was aan hele verbetering. Met 30 man was er één voordeel: het was er zo warm.
Ons veld voldeed niet aan de eisen, maar de herinnering aan een speler van Ascrum, die een duik nam om een try te maken en daarna doorgleed door een gat in het hek en zo in de sloot, die daar achter lag, te belanden, blijft. En dan de talloze ballen, die bij de mensen in de tuin belandden. Onze excuses, samen met een bosje bloemen werden meestal aanvaard.
Met veel doorzettingsvermogen van de vaste kern hadden we ons bestaansrecht verworven. En de club groeide met kennis en techniek, zodat ook een aantal spelers voor het nationaal team in aanmerking kwamen.
Dit over de eerste paar jaar van RCWF. Uiteraard is er nog veel meer te vertellen, maar daar is dit boekje niet voor. Gelukkig door de jaren heen met veel vallen en toch weer opstaan, is er steeds weer een groepje doorzetters die de club draaiende houdt. Ik ben dan ook zeer gelukkig dat ik dat 25 jarig bestaan mag meebeleven, en ik hoop dat RCWF nog vele jaren mag bestaan en dat er steeds weer een groepje blijft van volhouders en doeners.

Met dank aan dhr. Sikkens voor zijn advertentie en dank aan alle mensen die de club door de jaren heen hebben gesteund en weten te behouden.

Henk den Boer


Westfriese rugbyers verrassen Cas
RC, NHD 13 oktober 1975



HOORN – De Rugby Club West-Friesland komt de eer toe koploper Cas RC als eer-ste een punt afhandig gemaakt te hebben. Een goede prestatie van de Westfriese rugbyploeg die vooral te danken is aan de enorme inzet. een 3-0 voorsprong uit een penalty-kick van Jan Baart moest men na de hervatting toch uit handen geven, waarmee de hoop op een thuisoverwinning de grond in werd geboord.
De 3-0 voorsprong gaf in de eerste helft het overwicht wel goed weer, daar de Westfriese formatie voortdurend druk op de Castricummers uitoefende. het opzetten van werkelijk gevaarlijke aanvallen werd door Cas RC goed verijdeld. Het won wel de meeste scrums en de line-outs maar profiteerde hier door te gehaast spel niet van. Door met name Peperkamp een straffe dekking te geven, voor kwamen de Westfriezen dat de koploper voor de rust een try kon drukken.
Na de hervatting lieten de Castricummers geen twijfel over hun bedoelingen bestaan. Met een enorm offensief oefende men pressie uit op de thuisclub die bijna een half uur met de rug tegen de muur kwam te staan.
Door hard en kundig ingrijpen bleef de geringe voorsprong intact, tot een klein foutje van gelegen heids full-back Jong in een penalty-kick voor de palen resulteerde. Cas RC liet zich deze kans niet ontglippen en scoorde beheerst 3-3.
Meer stond de RCWF hen niet toe. Aangemoedigd door het publiek worstelde de thuisploeg zich door de zenuwslopende laatste minuten. Wat Cas RC ook probeerde, winst zat er niet meer in.

(Uit: Noord-Hollands Dagblad, 13 oktober 1975)


Eigen veld: kick voor RC West-Friesland,
NHD, ca. 1977



Rugbyers na veel omzwervingen straks ‘eindelijk “thuis”

HOORN – Wat een jaar nog zo ver weg leek, komt met rasse schreden naderbij.
De tijd van aanpak ken voor de Rugby Club West-Friesland, vijf jaar gleden door de Hoornse gymnastiekleraar Sikkens in ‘tl leven geroepen, is sneller gekomen dan de leden zelf voor mogelijk hielden.
Op ‘t sportcomplex Risdam- Noord, aan de Noord-zijde van de Dorpsweg van Zwaag zal de club, kortweg RC West Friesland over enkele weken de training beginnen zowel voor de jeugd als voor de senioren. Want na een seizoen behelpen met een veld op Hoorn 80, een terrein ver buiten de stad waardoor het contact met Hoorn zelf nogal verloren ging, zal de jonge maar van energie bruisende sportvereniging een eigen veld betrekken.

“Een eigen veld geeft ons de kick die we ook in onze beginperiode op ‘t Zwarte Pad hebben ervaren, gelooft Henk den Boer, de eerste man die indertijd bij Sikkens op de stoep stond om zich als lid van de RC West-Friesland op te geven. Hij maakte de succesvolle start van de ploeg mee, beleefde de doorbraak naar de Eerste Klasse Noord en is nu weer paraat om de club na een moeilijk seizoen, waarin het als rode lantaarndrager eindigde uit de misère te helpen.
Hij pleit voor een brede en gedegen aanpak, omdat daarin de kracht van de enige rugby-club In West-F.riesland naar zijn mening hoort de schuilen. “We hebben een periode gohad dat we twee teams en een jeugdteam op de been konden brengen. Door zowol Interne als accommodatieproblemen is dat geminiseerd tot een team. Daar moet, willen we gezond starten, verandering in komen”.
Den Boer weet drommels goed dat spelende leden, of ‘t nu oude rugbyers zijn die vroeger elders gespeeld hebben of geïnteresseerden die nog nooit van hun leven een rugbybal n de vingers hebben gehad, zich niet zomaar melden. “Je moet ze er aan de haren bij slepen”, stelt hij. “Onder meer door ze te laten zien wat voor accommodatie er nu gaat komen”. Het complex waar de RC West-Friesland zo lang voor geknokt heeft, zal naar verwachting in april/mei klaar zijn. De tekeningen van het clubgebouw, waarin kantine en kleedaccommodatie voor RC West-Friesland, de honk- en softbalvereniging Urbanus en de boogschuttersvereniging De Coenschutters is opgenomen, is al klaar en het wachten is op de snelheid waarmee aannemer Nanings het bestek klaarmaakt.

Die zal het casco moeten neerzetten waarna het aan de leden van de drie genoemde clubs is om de zaak snel af te werken. Wan zo is het door de gemeente en de drie besturen overeen gekomen. Na Urbanus, dat in de tweede helft van de competitie haar veld in gebruik kon nemen, zal de RC West-Friesland de tweede club zijn die definitief op z’n veld neerstrijkt. Ten behoeven van de avondtraining
zal er een verlichting komen, zodat de rugbyers er niet slechter bij zullen komen te zitten dan de voetbalclubs.
“Met de aannemer is overeengekomen”, zegt Den Boer, “dat hij in ieder geval een noodvoorziening maakt waarin we de jeugd onderdak kunnen bieden. Dat is natuurlijk maar provisorisch, voor ons is het in ieder geval erg belangrijk dat de jeugd een dak boven ‘t hoofd heeft”.

Voor de training heeft het nieuwe bestuur van de RC West-Friesland een beroep gedaan op oud-trainer Jan Vlaskamp. Deze bleek direct bereid het oude zeer te vergeten en zal weer de training verzorgen. “Ik heb er weer echt zin in”, aldus Vlaskamp, die nog wat huiverig is om zelf te gaan spelen in een tweede team. “Ik heb twee jaar geleden een behoorlijke smak gemaakt en daarbij m’n sleutelbeen gebroken. Spelen wordt wat moeilijk, maar de training verzorgen is geen probleem. Ik heb de indruk dat er met de groep die we nu hebben en eventueel wat nieuw bloed veel te bereiken valt. Over een kampioenschap wil ik nog niet direct praten, we moeten eerst maar eens zien dat er een beetje behoorlijk rugby wordt gespeeld”.

Juist als provinciale vereniging heeft de RC West-Friesland veel doorstroming gekend. Er waren doorlopen mutaties en men raakte soms zelf talentvolle spelers kwijt aan ‘t Amsterdamse Ascrum, een vereniging die op ‘t hoogste plan meedraait. Zo vertrok jeugdinternational Cor Zwitser naar de Amsterdammers en is de kan zeer groot dat ook John Dudink, afgelopen seizoen aanvoerder van de RC West-Friesland naar de Amsterdamse club zal vertrekken, omdat daar zijn mogelijkheden groter zijn. Vlaskamp: “Je kunt ze geen ongelijk geven. Voor een club als de onze is het echter zaak dat we de lege plaatsen weer opvullen. ‘Er zijn liefhebbers genoeg, maar je moet wel een veld en een eigen home hebben om je leden goed op te vangen. We moeten gewoon blij zijn dat aan die voorwaarden straks is voldaan”.

(Uit: Noord-Hollands Dagblad, ca. 1977)


Verslag van zomaar een westfries


RCWF heeft voor mij veel betekend.

Ik heb daar geleerd om te gaan met mensen in een teamverband en naar mijn mening heb ik één van de beste leerscholen gehad, die er in die tijd was. Ik ben één van die jongens die het geluk had, in de juiste tijd te komen, om het van de juiste mensen te leren. Geleerd heb ik ook dat rugby niet alleen uit wedstrijden spelen bestaat (3e helft).

Ik heb bij RCWF een van de mooiste momenten meegemaakt in mijn rugbyloopbaan. Soms als ik over een rugbyveld loop zou ik de klok wel terug willen draaien, maar helaas, dat kan niet meer.

Een echte schrijver ben ik niet maar met alle herinneringen zou je wel een heel boek kunnen schrijven.
Hierbij wens ik West-Friesland het beste en nog vele jaren, en ook wilde ik iedereen bedanken voor de fijne en leerzame tijd.

Zomaar een Westfries,


Periode 1977-1982, Sjaak Karsten


Er werd mij gevraagd, om het 5e tot en met het 10e levensjaar van de club te beschrijven. Nu weet iedereen van mijn korte termijn geheugen, wat komt van deze sport: door het altijd komen opdraven op de training of wedstrijden, geblesseerd of speelklaar of als veteraan, die niet altijd evenveel zin heeft, maar wel altijd aanwezig en op tijd, niet al te ver te vinden van de bar. Zodoende de verklaring van het geheugen, dus als ik ergens fout zit, neem mij het dan niet kwalijk. Plus het feit dat doorgaans de RCWF-jaren tellen als tropenjaren, dus je kunt wel nagaan hoe een lid er moet uitzien als hij de volle 25 jaar bij de club actief is bezig geweest (ik kan er niet een opnoemen).
Het 5e levensjaar van de club… Volgens mij was dat net de tijd, dat RCWF het Zwarte Pad moest verlaten om vervolgens te gaan trainen op het Philips-terrein en op de ijsbaan, wat de nodige problemen gaf. Het water dat zo stonk door het gas dat vrij kwam uit de bodem. Zoveel dat de huishoudschool er ruim voldoende aan had voor haar kooklessen. Zelfs de ijsbaan moest om die reden later verhuizen, want alles wat er kwam was gas en geen ijs.
Ik weet van dat moment nog dat er 2 leden bij kwamen, ene Roberto Obino en Fred Spanjer, vreemd opkijkend wat die idioten aan het doen waren want je begrijpt: het was er een flinke drassige bende. Eerst sokken aan, dan de plastic boodschappentassen en vervolgens je schoenen, en als je zuur was dan ging je vlak en stonk zo verschrikkelijk dat de vrouwen of je moeder je konden vervloeken om dat spul te wassen.
Over wassen gesproken… Het douchen, zelf gebeurde toen in de Wabenstraat (Hoorn-Noord) waar een schoolgebouwtje ons toegewezen was, dat we mochten gebruiken om te douchen na het trainen of het spelen van een wedstrijd.
Wedstrijd, ja dat was weer een ander verhaal. We kregen een stuk land toegewezen op Hoorn 80, het industriegebied, dat we het zelf mochten uitzoeken. Nu weet ik me nog te herinneren dat Lou Neefjes nog een oude Britse auto had, een Triumph, waar toevallig een teller opzat die geen meters telde maar yards. Dus het veld uitzetten ging die dagen nog gewoon per auto. Dank je Lou dat je nooit om een benzinevergoeding gevraagd hebt.
We hadden al gauw in de gaten dat we niet de enige waren op het terrein. Er was nog een club met modelvliegtuigen. Ik geloof niet dat ze het lang hebben gemaakt daar, want iedereen kreeg een plotselinge interesse voor het geven van up and unders, wat erg logische gevolgen had.
Na het spelen van een wedstrijd kreeg iedereen verschrikkelijke dorst ( ik geloof dat er wat dat aan gaat niets veranderd is) dus eerst met de tegenpartij in auto’s naar de Wabenstraat douchen en dan snel in de auto naar de stamkroeg, in het begin de Stadskroeg, en later de Stuif (er eens in) van Rob Henar om er een potje hoofdpijn te gaan halen (Skoll bier).

Nooit gedronken? Doe het dan niet. Waarschijnlijk heeft mijn geheugen daar het meeste van te lijden gehad en weet er dan ook voor de rest niet veel meer van. We waren al weer bezig met het nieuwe project: de Kromme Elleboog. Want dat is de spirit van R.C.WF.: hoeveel tegenslag ze krijgen, het zijn net Zeeuwen. Luctor et Emergo.

Sjaak Karsten


Verpletterende zege rugbyteam, NHD 16 oktober 1978

HOORN – Rugbyclub Alkmaar heeft gisteren van de RC West-Friesland een ongenadige aframmeling gekregen. Hoewel de bezoekers uit Alkmaar in de eerste helft de schade beperkt wisten te houden tot 15-0, werd men in de tweede helft volledig overspeeld. De eindstand werd tenslotte 74-0.

In de vrij rustige beginperiode van de wedstrijd golfde het spel heen en weer. Hoewel RC West-Friesland ook in deze fase beter speelde dan de Alkmaarders, kon men toch nog niet het juiste ritme te pakken krijgen. Twee prachtig uitgevoerde try’s en een schitterende dropgoal vanaf de middenlijn door Ruud Dam waren echter toch voorbodes dat RC West-Friesland onbedreigd op een ruime overwinning afstevende. In de tweede helft was het dan ook al na één minuut raak. De zware training van international john Dudink begint duidelijk vruchten af te werpen, want doordat RC West-Friesland het tempo ,in die tweede helft aanmerkèlijk opvoerde, bleek de betere conditie tenslotte doorslaggevend. RC West-Friesland was vrijwel constant op de Alkmaarse speelhelft te vinden. Met tactisch veldspel en goed lijnwerk wisten Geff en Ruud Dam, Theo Vermeer, jan de Haas en john Drinkhil een formidabel aantal try’s te scoren. Door de uitstekende tackle’s van Willes Wood en een goed sluitende verdediging kregen de Alkmaarders geen noemenswaardige kansen om zelfs maar een tegenpunt te scoren. Ook het tweede team van RC West-Friesland deed het uitstekend en zond het tweede team van Alkmaar naar huis met een 42-4 nederlaag.

(Uit: Noord-Hollands Dagblad, 16 oktober 1978)

Foto 3e team RCWF 1979


Staand; Robbie Hoogevorst, Richard Holland, Johan de Man, Ton Verdegaal, Rinus ?, Ruurd Simonides, Guus Zwitsen, Rob Bongers, Simon Rumping.Zittend; Albert Schermer, Kees Klok, Gem Doodeman, Frits ?, Hendrik v/d Ven, Bert Schokker.

 

 


Sponsors



Dudink, Zwitser en Vermeer: drie musketiers van Oranje, NHD 4 november 1982

Hoornse rugbyers voor interland naar Zweden

HOORN – Het Nederlands rugbyteam vertrekt morgenmiddag richting Scandinavië. In het hoge noorden wacht dit weekeinde een belangrijke Interland tegen de Zweden. De in de B-poule acteren de Nederlanders willen binnen afzienbare tijd de stap omhoog naar de poule A maken. Maar dan dient er niet alleen van Zweden gewonnen te worden. Ook Polen, Denemarken en Spanje vormen nog een redelijk hoge sta-in-de-weg. john Dudink, Cor Zwitser en Theo Vermeer liggen van voor noemde tegenstanders niet wakker.
De drie musketiers van de Hoornse rugbyclub maken de reis mee. John Dudink draagt sinds kort niet alleen bij zij club RCWF (Rugby Club West-Friesland) de aanvoerdersband, ook is hij de belangrijkste Oranjeklant geworden. Cor Zwitser mag zich eveneens een ervaren internationaal noemen, terwijl voor Theo Vermeer het allemaal nog één groot avontuur is. Voor de derde maal gaat hij mee als reserve, maar zijn Hoornse maatjes zijn ervan overtuigd dat de doorbraak niet lang op zich zal laten wachten.
John Dudink: “We hebben een piepjong nationaal team. Ga maar na. Drie jaar geleden was sik zo’n beetje de Benjamin van het hele spul, nu ben ik met mijn achtentwintig de oudste speler. We missen daardoor misschien nog wat ervaring, maar de instelling is uitstekend”.
“Nederland speelt momenteel een prima systeem, gewoon aanvallen. Dat houdt natuurlijk de nodige risico’s in, maar het is de enige manier om goed rugby te spelen. De laatste jaren hebben veel te veel vanuit een verdedigende spelwijze gedacht, en dat leverde ook niets op. In feite hebben we dus niets te verliezen (…)”
Overigens is Theo Vermeer een van de vele talenten uit de eigen kweek. Meldde zich als dertien-jarige aan en hoort zoals zovele spelers inmiddels bij de inboedel van RCWF. Het is opvallend hoeveel jonge talenten er bij de Hoornse rugbyclub rondlopen. De ploeg deelt in de eerste klasse de bovenste plek met concurrent Thor. John Dudink doet bepaald niet geheimzinnig wanneer hij praat over de promotiekansen van zijn team naar de ere-klasse: “Dit seizoen moet het kunnen. En ik weet zeker dat we in de hoogste klasse van Nederland minimaal een goede middenmoter kunnen zijn:’
“Net als het nederlands team is RCWF ook een jong ploegie dat sterk speelt. Het wordt daarom ook eens tijd dat we wat meer belangstelling krijgen. Er zijn mensen die niet eens weten dat ons veld in Risdam-Noord ligt. Terwijl we onder andere dankzij het inmiddels traditionele scholentoernooi aardig aan de weg timmeren. Maar bij lieden die deze sport nog nooit gezien hebben, leeft wel het stomme idee dat je na elke wedstrijd kreupel het veld afstapt. Laat ze maar eens komen dan zien ze zelf dat het allemaal best meevalt:’

(Uit: Noord-Hollands Dagblad, 4 november 1982)


Verslag van Piet v Twisk


Door good-old Sjaak “de krast” is mij gevraagd wat te schrijven over mijn tijd bij Rugby-dub Westfriesland. Dat dit een tijd terug is geweest mag blijken uit mijn tekst.

Dat ik met rugby in aanraking ben gekomen is te danken aan onze toenmalige bakker. Beter bekend als Johan de Man, nu af en toe nog spelen voor Waterland, die mij een keer op de training heeft uitgenodigd. In het begin sta je een beetje met verbaasde ogen te kijken hoe men mekaar zo diep mogelijk in de prut probeerde te werken. Gelukkig beschik ik over enig judo ervaring, waarmee ik mij nog redelijk uit de nesten kon werken.

Na enige trainingsarbeid mocht ik meedoen met het derde team. Daar kwam ik onder de hoede van de beide heren v.d. Ven. Voor vrienden beter bekend als Hendrik en Joop, en let wel je kon beter vrienden met deze heren zijn. Anders had je een slechte zondagmiddag. Dat deze beide heren de nobele regels van de rugbysport af en toe aan hun laars lapten mag natuurlijk duidelijk zijn. In dit stadium kwam er nog een “speler” uit Purmerend vandaan: Michiel Kager. Een vriend om in gezelschap “een goed figuur” te laan. In één van zijn wedstrijden weet ik zijn positie nog goed te herinne ren. De eerste helft liep niet helemaal naar wens, vele try’s achterstand. Steeds kwam de tegenstander langs onze nieuwe aanwinst, en deze was zich van geen kwaad bewust. Dit tot grote ontevredenheid van Hendrik. Aangezien het hier de captain betrof mocht Michiel na de rust een nieuwe positie innemen, en wel tussen de palen. Van onze captain kreeg hij de opdracht mee dat er niemand voorbij mocht komen. Zo geschiedde, alleen naast de palen stond er geen grassprietje meer overeind vanwege de veel gescoorde try’s.

Zo ook stond in mijn geheugen gegrift de wedstrijd tegen de Smugglers. Van de wedstrijd zelf weet ik niet veel meer. Alleen de derde helft is mij nog bijgebleven. Na afloop werd er door de heren v.d. Ven besloten om nog eventjes ergens een kroegje te zoeken. Met rokende banden werd Ijmuiden opgeschrikt. Twee flinke Amerikaanse wagens en een v.w. busje stopten voor een kroeg. Na enige consumpties werd de barkeeper er van overtuigd dat er toch geen kosten aan het bezoekje waren verschuldigd. Oneens met deze opstelling werd er nog eventjes flink uitgehaald. Waarna met flinke gang huiswaarts werd gereden. Zelf was ik nog niet gewend aan zulke hoeveelheden drank, zodat na enige kilometers er gestopt moest worden. Of nu de deur van de bus openstond of niet, dat weet ondergetekenden niet meer maar goed was het niet. De volgende dag moest de heer de Man bij mijn moeder op bezoek komen, oei!!

In mijn derde jaar mocht ik meespelen met het eerste team onder leiding van de toenmalige fly-half Cor Zwitser. Andere maten waren Ruud v. Dam en John Dudink. Oh ja, ook ene Dirk speelde hierin mee. Zijn achternaam zal ik maar niet onthullen gezien zijn maatschappelijke carrière.

In een wedstrijd, welke weet ik niet meer, maar ongeveer in de tweede helft werd er tijdens een maule iemand ontzettend bij de ballen genomen. Niemand had iets gezien, maar de desbetreffende speler kermde het uit. Aangezien Dirk (de dader) zijn beide handen gebonden had, was de enige uitleg dat deze hem in zijn zaakje had gebeten. Nu wel genoeg rottigheid. Een wedstrijd tegen een
Australisch B-team stond als (” avondwedstrijd te boek. Iedereen was uitermate gespannen. En wel in deze wedstrijd maakte ik één van mijn mooiste try’s. Dit bleek later ook de winnende te zijn. Een hoog in het 25-m gebied geschoten bal werd door de Australische winger slecht verwerkt. Snel was ik opgelopen en kon de opstuiterende bal tot een try verwerken. Een geweldig moment.

Dat het toendertijd over een goed draaiend team ging, mag blijken uit het feit dat wij kampioen werden in de eerste klasse. Dit betekendo dat ik na vier seizoenen al ere – klasse ging spelen. Helaas emigreerde Cor Zwitser naar Nieuw-Zeeland. Hierdoor viel een zeer belangrijke schakel weg. Tevens gingen er meer ervaren spelers in de loop van het seizoen naar andere verenigingen. Daarnaast waren de opvolgers niet bij machte om deze kloof tot een goed einde te brengen.
In ditzelfde seizoen is nog een nieuwe trainer benoemd, namelijk Frits Frankfort, vier turven hoog. Ondanks zijn grote inzet en ervaring kon ook hij het tij niet meer keren. Veel spelers verschenen niet meer op de trainingen, en dit betrof dan ook veelal de gelouterde spelers. Voor mij was de maat vol, en heb ik gekozen om bij Rugbyclub Waterland te gaan spelen. Dit was de dichtstbijzijnde rugbyvereniging. Helaas is het toen snel bergafwaarts gegaan met West-Friesland. En toch was het een leuke tijd, met name de vrijdagavonden in Hoorn waren een compleet feest. Nu had ik van Sjaak begrepen dat er een jubileum te vieren valt. Dan wil ik jullie, en ook namens Rugbyclub Waterland, van harte gelukwensen. En volgens zeggen, zou er een jubileum- wedstrijd gespeeld gaan worden met alle oude leden. En natuurlijk kom ik kijken of!!.

Piet v Twisk


RCWF viert tienjarig bestaan, Westfries Weekblad, april 1982


Club telt vijf internationals

HOORN – Rugby Club West-Friesland bestaat tien jaar. Dat jubileum, waaraan vooraf nogal wat ups en downs zijn gegaan, wordt op zaterdag 1 en zondag 2 mei gevierd. Het initiatief tot oprichting van deze vereniging werd genomen door de heer Sikkens, indertijd docent lichamelijke opvoeding aan de toenmalige HBS, nu Rijksscholengemeenschap West-Friesland.

De heer Sikkens maakte kennis met het rugbyspel tijdens een sportprogramma op de televisie. Het leek hem wel iets voor de jongens op z’n school. Nadat de ballen waren aangeschaft en enkele spelletjes gespeeld bleek al snel dat deze tak van sport in goede aarde viel. Ook waren er enkele jongens die duidelijk aanleg voor de rugbysport bezaten. De volgende stap was een artikeltje in de plaatselijke krant waarin een oproep aan geïnteresseerden in de rugbysport werd geplaatst. Binnen enkele dagen waren er aanmelding binnen van o.a. Henk den Boer, Luc Trigallez en Jan Baart. Allen werden zij bij Sikkens thuis uitgenodigd en men besloot tot oprichting van de “Rugby Club Westfriesland”.

ups en downs
In de beginjaren werd er gespeeld op het terrein van de HBS aan het Zwarte Pad. Dit bracht nogal wat moeilijkheden met zich mee want de kleedaccommodatie ter plaat-se was slecht 2.5 x 6 meter groot en had slechts één kraan. Na een aantal jaren hier te hebben gespeeld kwam er een tijdelijke overplaatsing naar het industrieterrein Hoorn 80. Dit betekende een dieptepunt voor de vereniging. Met de grootst mogelijke moeite moesten er elke week vijftien spelers bij elkaar gebracht worden. In het uiterste geval werden er mensen van de straat “gehaald”. Verkleden deed men in een school, tegenover het Streekziekenhuis, waarna het per auto naar Hoorn 80 ging. Na afloop moest iedereen dan ook direkt weer terug. Een eigen clubhuis bezat men in die tijd nog niet en er werd dan ook dankbaar gebruik gemaakt van de gastvrijheid van diverse café’s.
Na deze donkere periode in de geschiedenis van de Rugby Club West-Friesland kwam er licht in de duisternis via de Gemeente Hoorn. Men kreeg de beschikking over een eigen veld, gelegen aan de Kromme elleboog in de wijk Risdam Noord, Via eigen mensen werd een viertal kleedkamers en een scheidsrechterskamer uit de grond gestampt en ook kon men aan uitbreiding van het ledental gaan denken. Omdat de rugbysport toen nog niet zoveel bekendheid had werd er door de vereniging vrij veel aan de weg getimmerd. Nog steeds doet de vereniging er van alles aan om leden te winnen. Momenteel bestaat de vereniging uit ongeveer 65 leden, maar men wilt dit uitgebreid zien tot honderd.

Het eerste team van Rugby Club West-Friesland heeft zich in de laatste paar jaar duidelijk gemanifesteerd. Twee jaar terug werd het kampioen van de eerste klasse en afgelopen jaar eindigde de Westfriezen als tweede in de promotieklasse, de op één na hoogste klasse in deze sport. Talent heeft men ook binnen de vereniging. Rugby Club West-Friesland herbergt vijf internationals en het ziet er naar uit dat dit binnenkort meer zullen worden.

Feestprogramma
Ter gelegenheid van het tienjarig bestaan werd een programma opgesteld dat er als volgt uitziet. Zaterdag 1 mei worden demonstratiewedstrijden gespeeld NFC tegen Castricum (mini’s) en RCWF tegen Den Helder (mini’s). Van 18.00 tot 20.30 uur is er in het Clubhuis aan de Kerketuin (Risdam Noord) een receptie. Zondag om 13.00 uur speelt het eerste team tegen een selectie-team Nederlandse Rugby gevolgd om 14.30 uur door een wedstrijd van het tweede tegen Den Helder en om 16.00 uur speelt oud RCWF tegen nieuw RCWF. Na deze partijen wordt een touwtrekwedstrijd gehouden tussen leden van de RCWF en touwtrekvereniging Wognum/Nibbixwoud. Na dit gebeuren is er nog gelegenheid tot gezellig napraten in het clubhuis. Oud-leden die door omstandigheden geen uitnodiging hebben ontvangen voor het jubileum worden bij deze alsnog van harte uitgenodigd.

(Uit: Westfries Weekblad, april 1982)


KENT U HEM, Redge Cureton
(interview)


KENT U HEM, Redge Cureton (interview)

Redge Cureton
Coach van RCWF I
28 augustus 1943 (Liandvdno, Wales)

Werkzaam bij: Shell Amsterdam
Nationaliteit: Brit

1. Wanneer ben je begonnen met rugby?
– Ben op 13-jarige leeftijd begonnen te rugbyen (1956).

2. Voor welke vereniging of schoolteam speelde je?
– Begon te spelen voor de John Bright Grammar School, te Wales.

3. Ben je wel eens voor een vertegenwoordigend team uitgekomen?
– Jammergenoeg dat nooit, maar er lopen daar ook zoveel rugbyers rond.

4. Wanneer ben je naar Nederland gekomen? – In 1973 ben ik naar Nederland gekomen.

5. Sinds wanneer speel je voor Rugby Club West-Friesland? – Spelen voor RCWF doe ik ook sinds 1973.

6. Wat is tot nu toe je leukste wedstrijd geweest?
De leukste wedstrijd was tegen de Leidse Studenten in 1974 toen waren er zo’n 300 toeschouwers aanwezig, waaronder tevens mijn meest favoriete supporters Vic en Annelies Wijnberg.

7. Wat zou je graag veranderd willen zien in het rugby in Nederland?
De mentaliteit zou nog veel meer verbeterd kunnen worden, ik bedoel het incasseren van mensen laat nog wel eens te wensen over, men staat te snel met de vuisten klaar.

8. Wie is volgens jou de beste speler van Nederland?
– Volgens mij is dat Cor Zwitser. De knapste (qua uiterlijk) Dirk Ridder (wanneer zijn baard er af is).

9. Wie is je favoriete rubgyspeler aller tijden? – Mijn favoriete speler is Gerald Davies.

10. Wat boeit je het meeste tijdens het rugby? – Mij boeit het meest een winger op snelheid

11. Wat is het leukste dat je bij de club hebt meegemaakt? – Het leukste was de allereerste tour naar Engeland.

12. Wat is je favoriete ploeg?
– Mijn favoriete ploeg is Wales maar hier is het RCWF.

Wat zou volgens jou het beste team zijn als je naar de spelers kijkt, die de afgelopen jaren bij RCWF gespeeld hebben?

1. prop John Cross (kun je hem nog herinneren?) 2. hooker Paul Murray 3. prop Eric Sharpless 4. Dirk Ridder 5. Gart Pool

6. 3e rij Peter Hasselerham (Nieuw Zeelander) 7. 3e rij Jan Vlaskamp 8. John Dudink 9. scrumhalf Theo Vermeer

10. flly-half Cor Zwitser 11. wlngar Rog Cureton (…) 12. cantor Ruud Dam 13. cantor Slaak Cornelissen 14. wingor Jan de Haas 15. full.back Hans Paalman

reserve: Willis Wood, Luc Trigallez, Sjaak Karsten, John Visser


NRB Sanne Veldkamp, bestuurslid PR en sponsoring

Het bestuur van de Nederlandse Rugby Bond voelt zich zeer vereerd een bijdrage te mogen leveren aan het boekje ter ere van het 25-jarig bestaan van Rugby Club West- Friesland. Bij deze van harte gefeliciteerd!
Rugby wordt in Nederland gespeeld sinds 1870. Een reguliere competitie bestond echter niet in die tijd. Daarvan is pas sprake sinds de twintiger jaren. De Nederlandse Rugby Bond is opgericht op 1 oktober 1932
Momenteel zijn er 101 verenigingen aangesloten bij de Bond. De oudste daarvan is de Delfsche Studenten Rugby Club (DSR-C) die is opgericht in 1918 en inmiddels het vijf- tiende lustrum al achter de rug heeft.
Rugby is in Nederland een sport die in de zeventiger jaren volwassen is geworden. Van de 101 aangesloten verenigingen zijn er zo’n 40 in die tijd opgericht, waaronder RCWF.
Ten opzichte van de “grote sporten” is Rugby een groeiend kleintje. Wereldwijd spelen zo’n 6 miljoen mensen in 90 verschillende landen Rugby. Op dit moment telt de Nederlandse Rugby Bond ongeveer 9.000 geregistreerde spelers.
We hopen dat dit er in de nabije toekomst, zeker met de komst van het nieuwe Internationale Rugby Centrum in Amsterdam, alleen maar meer mogen worden.
En voor Rugby Club West-Friesland: Op naar de vijftig!

namens het bestuur van de Nederlandse Rugby Bond,

Sanne Veldkamp
bestuurslid PR en sponsoring


Periode 1982-1987, Ruurd Simonides, Tom Verdegaal

Het beschrijven van de periode van ’82 tot ’87 is eigenlijk een tamelijk trieste opgaven, aangezien het in deze jaren helemaal niet goed ging, lees en huiver.

Het begon echter goed, met het kampioenschap promotieklasse In 1983. Het seizoen 83-84 had het topjaar in de geschiedenis van de club kunnen zijn.
Gedurende dit seizoen beschikte RCWF nog over drie teams, waarvan het eerste in de ere-klasse speelde. Het tweede en derde team speelden respectievelijk in de toenmalige 2e en 4e klasse.
Verder waren er wat los vaste activiteiten met scholen rugby en andere jeugdactiviteiten. Tot zover niets aan de hand.

Helaas bleek de ere-klasse op dat moment net wat te hoog gegrepen en vrijwel alle wedstrijden gingen verloren. Dit kwam vooral door de verhuizing van een paar zeer goede spelers. Hierdoor was het eerste team van 83-84 niet zo sterk als dat van het seizoen daarvoor. Het eerste team degradeerde daardoor net zo snel naar de promotie klasse als deze daarvoor gepromoveerd was.
Hoewel de promotie klasse ook geen kattepis is, besloten een aantal eerste team spelers toch naar andere clubs te verhuizen met de bedoeling in de ere-klasse te blijven. Dit en nog een aantal andere afzeggingen gaf een sneeuwbal effect en binnen een tweetal maanden was het ledental ineen gestort van circa 75 naar een schamele 25.
In overleg met de bond werd besloten dat RCWF door zou gaan met een team, uitkomende in de 3e klasse. En hier begonnen de magere jaren.

Over de seizoenen 84-85 en 85-86 valt weinig te vertellen. Leden kwamen en gingen en het aamtal bleef, min of meer stabiel op 25. Dit was niet voldoende om de pracht accommodatie in de Risdam-Noord aan te houden. Deze was nl. ooit berekend op een grotere vereniging met bijbehorende inkomsten. En aangezien in 1987 de medegebruiker, de honkbalvereniging, een beetje te groot werd, was een verhuizing onvermijdelijk.

In diezelfde periode kwam het veld en de kantine van de korfbalvereniging op de Blauwe Berg beschikbaar. Dankzij de Inspanningen van de toenmalige voorzitter Dick Bakker konden wij onder gunstige voorwaarden verhuizen naar de Blauwe Berg.
De nieuwe accommodatie bestond uit een simpele kantine en nog simpeler kleedruimtes. Gelukkig konden we vier van de lichtmasten meenemen en bovendien was het veld van een uitstekende kwaliteit. Nadat de gemeente het veld met enige meters had verlengd en bovendien voor hekken had gezorgd hadden we toch weer een prima onderkomen.

Het ledental bleef echter ruim onvoldoende en het voortbestaan van de club werd onzeker.

Ruurd Simonides, Tom Verdegaal


RCWF lang in spoor van landskampioen, NHD 12 september 1983


Routine levert Hilversum overwinning op.

HOORN – De Westfriese rugbyclub RCWF is er, na de nederlaag van vorige week tegen de Leidse studenten, niet in geslaagd de tweede competitiewedstrijd met een overwinning af te sluiten. Niemand had daar echter ook op gerekend, want de nieuwkomer in de ereklasse kreeg gistermiddag landskampioen Hilversum op bezoek. Hoewel de wedstrijd uiteindelijk met een 4-21 nederlaag werd afgesloten, bleken de Westfriezen de tegenstander lange tijd behoorlijk bij te kunnen benen. De Hoornaars namen aanvankelijk zelfs de leiding, maar In de slotfase van het duel bleek de routine van Hilversum van doorslaggevende betekenis en twee tries met evenzoveel knap benutte conversies zorgden voor een duidelijke uitslag.

Met niet alleen de wind, maar vooral de regen in de rug drong Hilversum de thuisclub in de openingsminuten terug. RCWF was in de defensie op enkele plaatsen gewijzigd vanwege het niet meespelen van Sjaak Cornelissen die het eerste competitietreffen met een hersenschudding afsloot. Gerard Koen stond daardoor in het centrum geposteerd, terwijl Ben Bel als full-back optrad. overigens hoopt Cornelissen er aanstaande woensdag tegen Castricum weer bij te zijn: “Dinsdag moet ik naar de dokter. Ik heb nog wel een beetje hoofdpijn maar ben niet meer misselijk, dus als het even kan doe ik thuis tegen Castricum wel weer mee.”

Omzetting
De omzetting bleek als spoedig naar behoren te functioneren en nadat Mark Visser van Hilversum een penalty net naast had geschoten, kwam RCWF tot de eerste aanvallende actie en werd na een scrum op tien meter afstand van de try-lijn meteen gevaarlijk. De Westfriezen drongen nadrukkelijk aan en hoewel de bezoekers in eerste instantie gunstig uit deze spelsituatie kwamen bleef RCWF in balbezit. Er kwam een eind aan de aanval doordat een speler off-side stond.
RCWF putte moed uit deze actie. Hilversum zocht naar het juiste ritme, maar was ook op verschillende plaatsen gewijzigd. Een aantal voorwaartsen nam de backposities in, waardoor het spel aanvallend lang niet vlekkeloos liep. De thuisclub profiteerde knap en Ed Bechthold bracht zijn ploeg na een half uur op een 4-0 voorsprong door een goed opgezette RCWF-aanval doeltreffend af te ronden. De conversie van Theo Vermeer zeilde vanuit een moeilijke hoek rakelings naast de paal. Kort voor rust scoorde Hilversum tegen en benutte de conversie wel: 4-6.

Rustperiode

De korte rustperiode werd gebruikt voor enkele opbeurende en aanmoedigende opmerkingen, die bij RCWF door aanvoerder John Dudink werden geuit. Record- internationale John van Altena en spelercoach van Hilversum nam zijn ploeg stevig onder handen. Hij was lang niet tevreden over de verrichtingen van zijn pupillen en liet dat duidelijk merken. In de tweede helft werd het tempo dan ook flink opgevoerd.

John Dudink vuurde zijn mannen aan om het overwicht van de tegenstander met succes op te vangen. Met fantasierijke kreten bij een line-out trachtte hij bovendien de Hilversummers af te leiden: “Nummer 31…in vogelvlucht!”, en “Krentenbrood…3!” De getallen stonden voor een afgesproken code en gaven aan naar wie de bal gespeeld moest worden. Het mocht niet baten. Een benutte penalty voerde de achterstand op en RCWF kwam in het laatste kwartier niet meer over de middenlijn. Er vielen in deze periode nogal was geblesseerden te verzorgen bij de thuisclub. Dudink zette zijn pink, die even uit de kom was geschoten, met een pijnlijk gezicht zelf weer op de gebruikelijke plek en speelde onverwoestbaar verder.
RCWF verzette zich met bewonderingswaardige Inzet tegen de overmacht van Hilversum. De strijd kreeg een enkele maal een wat grimmig aanzien, waar scheidsrechter Henk van Breukelen goed op reageerde. Hilversum nam in de laatste tien minuten ruim afstand, maar aanvoerder Van Altena toonde zich positief over het Westfriese spel: “Die jongens speelden een verfrissende, enthousiaste partij rugby. We waren in het begin echt overdonderd. Later ging de conditie meespreken en het laatste kwartier zijn ze daardoor niet meer in balbezit geweest. In de toekomst moeten ze zien te winnen van de studentenploegen. Als dat lukt draaien ze wel mee.”

(Uit: Noord-Hollands Dagblad, 12 september 1983)


We sparen voor de club

Ja, spaar allen mee. Voor 600 zegels krijgen we gratis een Excelsior line-out bal van kernleder. Tot nog toe zijn er al 85 zegels binnen. De aktie loopt tot 1-4-1984 dus moet het mogelijk zijn. Mochten we de 600 zegels niet halen dan lukt het misschien wel voor de stopwatch.

VRAAG AAN DE BUREN, FAMILIE, COLLEGA’S, VRIENDEN EN VRIENDINNEN. LAAT GEEN CROMA ZEGEL VERLOREN GAAN!


Wist je al…..,


dat… Tom Verdegaal en Rick Hooiveld een disk-jockey van een lokale piraten radio aan het (telefoon) lijntje hebben gehouden. (de scrum mrt:84)

dat… Rob Bisser in Bolsward eens in zijn fototoestel ging kijken of de foto’s al belicht waren en dat dit het geval was. (de scrum okt.’83)

dat… er zaterdagavond voor de wedstrijd niet meer gedronken mag worden (wel minder).

dat… een aantal leden de woning van Rob en Carolien op een avond grondig hebben ingewijd… door tot half vijf ‘s nachts te blijven aanzitten. (de scrum febr. ’84)

dat… joop vd Wal halverwege de “inwijdingsavond” slapen bij de buitendeur van de woning van Rob en Carolien aangetroffen kon worden. (de scrum febr. ’84)

dat… RCWF na de feestavond een vriendschappelijke wedstrijd moest spelen en dat er zeker 12 man braakneigingen vertoonden, maar dat het spel voortreffelijk was. Misschien voor herhaling vatbaar zo’n avond.

dat… John Dudink na die beruchte avond nogal moest braken van de lucht van het overwinningsbier? Je zou toch niet zeggen dat hij het niet lustte als je hem de avond daarvoor had gezien.

dat… Fred Blokdijk goed is in het organiseren van rondjes geven.

dat… Lou Neefjes alleen rondjes wil geven als de bel naar hem toe wordt gebracht.

dat… volgens Manon, Willem Stoffers tijdens de sprint goed kan “spuiten”.

dat… Willes Wood heel goed kan timmeren, maar nog wel eens in de war komt met het verschil van de maateenheid mm en inch. Resultaat: het produkt past niet.

dat… er tot nog toe 150 croma zegels bij zijn gespaard maar dat dit er 600 moeten worden voor een “gratis” Excelsior Line Out bal. (de scrum dec :83)

dat… Nanne de Vries darts kampioen ’83 is geworden. (de scrum jan. ’83)

dat… Ed Bechthold een handel in video kaften is begonnen. (de scrum jan. ’83)

dat… Sjaak Cornelissen zijn eerste autorijles heeft gehad (vandaar al die aanrijdingen die dag). (de scrum jan.’83)

dat… er bij Riek Hooiveld na een nacht St. Lukes Hall, allemaal veertjes uit z’n slaapak kwamen, en een dag later ook nog frieten. Kwak, kwak.

dat… Peter Lauwen, na een trainingsavond, ‘s zondags de juiste verzameltijd was vergeten en ‘s maandags ook niet wist waar de ballen ook al weer lagen.


Sponsors



KENT U HEM, Tom Verdegaal (interview)


17 augustus 1959

Verpleegkundige

1. Wat is je favoriete ploeg?
– RCWF, het is jammer dat er zo weinig rugby op TV is, zodat je eigenlijk maar
weinig ploegen kent.

2. Ben je wel eens voor een andere vereniging uitgekomen?
– Ja, voor Ter Werve, een vriendschappelijke wedstrijd tegen RCWF.

3. Sinds wanneer speel je voor RCWF? – Ik speel sinds 1979.

4. Ben je wel eens voor een vertegenwoordigend team uitgekomen? – Neen.

5. Wat is tot nu toe je leukste wedstrijd geweest?
– Een wedstrijd van het derde team, dat ik center mocht staan, ik heb toen niets te doen gehad.

6. Wat zou jij graag bij de club veranderd zien?
– Ik zou graag vaker op toer willen, ik ben in die 4 jaar helemaal nog nooit op toer gewees…?

7. Wie is volgens jou de beste speler van Nederland?
– ledereen heeft wel eens een slechte dag…

8. Wat boeit je het meeste tijdens het rugby?
– Mij boeit een mooie tackle het meest om te doen, en om te zien boeit een mooie
beweging van de lijn het meest.

9. Wat is het leukste dat je bij de club hebt meegemaakt?
– Ik heb een slecht geheugen, maar ik vond de wedstrijd tegen de Engelsen met pasen het leukst, vooral de derde helft, toen diversen een striptease gaven in de PUB enzo…
10. Wat zou volgens jou het beste team zijn als je naar de spelers kijkt, die de afgelopen jaren bij RCWF gespeeld hebben?

1. Lou Neefjes 2. Fred Spanjer 3. Hein Meertens 4. Peter Hasselaar 5. Gart Pool 6. John Visser 7. Sjaak Karsten 8. John Dudink

9. Theo Vermeer 10. Willes Wood 11. Willem Stoffers 12. Ruud van Dam 13. Sjaak Kornellissen 14. Jan de Haas 15. Cor Zwitser


Periode 1987-1992, Ruurd Simonides, Tom Verdegaal

De magere jaren waren dus nog niet ten einde. De club leidde een kwijnend bestaan en was menig maal op sterven na dood. Dankzij de verslaving van een harde kern van zo’n tien man werd er toch doorgespeeld, vrijwel nooit met een compleet team. Uiteindelijk degradeerden we na het seizoen 88-89 naar de vierde, en toen tevens laagste, klasse.
De degradatie betekende een keerpunt. In het seizoen 89-90 werd er weer veel gewonnen en er kwam ook weer een bescheiden ledengroei op gang. Het mag duidelijk zijn dat het een verband hield met het ander. Dat jaar werd Westfriesland weer eens kampioen en het seizoen werd afgesloten met een oude maar vergeten traditie, een buitenlandse trip.
De tour van 1990 was een enorm succes. De Roze-blauw geblokte Westfriezen deden menig Londenaar verbaasd omkijken. Als ik woorden zeg als Landrover, Ballonnen, Frog & Firgin, Metropo litan Police, dan barsten de tourverhalen weer los.

Het seizoen 90-91 werd weer in de 3e klasse gespeeld en hoewel we nog steeds een klein clubje waren leek het ergste leed geleden. Het seizoen werd afgesloten met een wedstrijd tegen een Iers team uit Larne.
Het seizoen 91-92 bracht ons het 20-jarig bestaan van de club. Aangezien de kantine en kleedkamers tot dan toe weinig voorstelden werd besloten tot een verbouwing. De kleedkamers, douches en keuken werden opgeknapt. De open haard werd gemetseld en de bar vergroot. En toen In het voorjaar van 92 het jubileum werd gevierd zag alles er piekfijn uit.

Tussen de bedrijven door word ook nog een tour naar Londen georganiseerd. Ook deze tour was een groot succes, we speelden twee wedstrijden. Wij wonnen de tweede, tegen de Metropolitan Police. Dit wapenfeit is nog steeds afdoende om elke Engelse rugbykenner stil van bewondering te krijgen.
Het was inmiddels wel duidelijk dat RCWF nog lang niet dood was. Er kwamen nieuwe leden en de vooruitzichten waren gunstig.

Ruurd Simonides, Tom Verdegaal



RCWF viert haar 20-jarig bestaan

HOORN – De Rugby Club West Friesland viert dit jaar haar 20-jarig bestaan. Om dit heuglijke feit te vieren geeft RCWF op 22 mei een receptie in haar kantine op de Blauwe Berg voor oud-leden en andere genodigden. Tevens organiseert zij een toernooi op 23 mei.

In die 20 jaar is er veel gebeurd. Na ‘het Zwarte Pad’ en de ‘Risdam’ heeft RCWF haar thuishaven gevonden op het sportcomplex de Blauwe Berg. De 28 leden tellende club is op dit moment druk doende haar kantine op te knappen, om de feestelijkheden in een gepast omgeving te vieren. In vroeger jaren is er in Hoorn toprugby gespeeld. De RCWF heeft nog enige tijd in de ereklasse gespeeld en was een gevreesd tegenstander voor alle grote clubs. Dit moge blijken uit het feit dat ze dit seizoen het verzoek uit Engeland kregen om de zustervereniging van de Harlequins, de tweede club uit Engeland, te worden. Zo hoog speelt de RCWF niet meer, maar dat betekent niet dat RCWF niet meer gevreesd is. In dit jubileumjaar hebben alle spelers een stapje extra gedaan en is zij ongeslagen kampioen van de vierde klasse geworden. Het volgend seizoen zijn er dus derde klasse wedstrijden te zien op de Blauwe Berg.
Als afsluiting van dit enerverende seizoen, waarin RCWF niet alleen ongeslagen kam-pioen is geworden, maar ook in Londen heeft gespeeld en gewonnen, organiseert zij een toernooi op 23 mei op de blauwe Berg. Aan dit toernooi doen o.a. een team uit België en een selectie uit Friesland mee. Voor de mensen die geïnteresseerd zijn in rugby of die dat wensen te raken een must.

(Uit: Westfries Weekblad, mei 1992)



KENT U HEM, Joop van der Wal

14 november 1964

1. Wat is je favoriete ploeg? – RCWF natuurlijk.

2. Ben je wel eens voor een andere vereniging uitgekomen? – Nee.

3. Sinds wanneer speel je voor RCWF? – Ik denk vanaf 1980.

4. Ben je wel eens voor een vertegenwoordigend team uitgekomen? – Nog niet!

5. Wat is tot nu toe je leukste wedstrijd geweest?
– Tegen Thor afgelopen jaar dat was de uitWedstrijd.

6. Wat zou jij graag bij de club veranderd zien? – Trainingsopkomst verbeteren.

7. Wie is volgens jou de beste speler van Nederland? – Was Cor Zwitser, nu weet ik het niet

8. Wat boeit je het meeste tijdens het rugby? – Een snelle lijn.

9. Wat is het leukste dat je bij de club hebt meegemaakt?
– Het paasweekend van ’83.

Wat zou volgens jou het beste team zijn als je naar de spelers kijkt, die de afgelopen jaren bij RCWF gespeeld hebben?

1. Ed Bechthold 2. Rob Visser 3. Hein Meertens 4. Gart Pool 5. Dirk Ridder 6. Sjaak Karsten 7. Ronaid Heynen 8. John Dudink 9. Theo Vermeer 10. Cor Zwitser 11. Joop (oh!) 12. Ruud van Dam 13. Sjaak Cornelissen 14. Willem Stoffers 15. Gerard Koen


Periode 1992-1997, Koos de Haan


De laatste periode van vijf jaar kenmerkt zich door sterke wisselingen, maar ook door stabiliteit. Om met het laatste te beginnen, de vaste kern van de laatste tien jaar is redelijk in tact gebleven. Dit in de zin van regelmatige aanwezigheid in het sociale gebeuren van de club. Enkele dieharts hebben ook nog veel gespeeld of doen dat nog. Wat dat betreft moet Hein Meertens genoemd worden. Begin veertig in 1997, is hij zeker van plan zijn roepnaam in het veld te veranderen van Heintje in Abraham. Als voorbeeld voor menig jong lid gaat hij voor in de strijd op het veld. Maar ook in de kantine, waar je soms de jonkies verbaasd naar hem ziet opkijken, wanneer hij weer eens een andere opvatting heeft dan hetgeen bijna algemeen geldend geponeerd is. A strange golden oldie, for sure.
Een andere bijna veteraan, die zeker in dit overzicht niet mag ontbreken, is hij, die sinds de laatste Overton-tour, 1997, bekend staat als de kippenneuker. Even gebekt, misschien zelfs beter, even getalenteerd, misschien meer dan Abraham, maar wat zwak qua discipline, is onze Rik Hooiveld, the prik. Tot ergernis van menig medespeler en reff, nimmer aflatende kritiek spuiend in het veld of op de training. Begrijpelijk, want vaak niet begrepen, hoewel altijd goed verstaan, een nimmer geheel ontloken rugbytalent, die in snackbar Anita verondersteld werd in het nederlands vijftiental te spelen. In de kantine, de kroeg, maar zeker ook op tour een legende die gekoesterd dient te worden. Tot zover de blijvers in elk opzicht.

Wisselingen is misschien een kenmerkender thema van deze vijf jaren. Hoewel, een aantal jaren zeer standvastig In de een-na-onderste klasse van het nationale rugby, kwam de ultieme degradatie In het seizoen 1995-1996. De aller-onderste klasse was het gevolg voor het lustrumjaar. Niet alleen vanwege slecht spel, zeker ook beïnvloedt door zeer slechte (rugby)weersgesteldheden en beïnvloeding door de allom slechte organisatie van de rugby- bond welke tot gevolg hadden dat menig wedstrijd gespeeld moest worden met 12 spelers. Winnen was daarom onmogelijk en degradatie onontkoombaar. Sportief was dit te betreuren, voor de club leek het een zegen. Na het wegvallen van een aantal vaste krachten binnen het team, was RCWF aan verjonging toe. Wat is motiverender voor nieuwe, vooral jonge spelers dan winnen zonder al te veel pijn? Geleid door captain Sean Earl, de voor de club al enige jaren van grote waarde zijnde verbindingsschakel tussen jong en oud, tussen oud en nieuw. Waarschijnlijk leidend tot een promotie in dit lustrumjaar, motiverend voor elke rugbyliefhebber.

Wisseling ook in het spelersbestand. Belangrijkste oorzaak: kapotte knieën. Wanneer er aan naams verandering gedacht zou zijn in deze periode was wounded-knee de meest toepasselijke. Om er maar een paar te noemen: Frank Spit, Peter Vijselaar, Ruurd Simonides, Ronald Heynen en Sjaak Karsten. Aderlating wat betreft talent en hart en ziel van RCWF. Zeker wat betreft de laatst ge noemde. Bewonderd in binnen- en buitenland om zijn echte rugby karakter. In het veld tot op de bodem, maar zeker ook elke derde helft elk glas tot op de bodem. Wees gerust, in het laatste is hij nog steeds een voorbeeld voor elk nieuw lid. Waarschijnlijk het beeld dat Sean had bij het schrijven van het clublied…..

Zeker wetend niet iedereen en alles genoemd te hebben binnen de afbakening van een pagina, een ieder die gespeeld heeft voor RCWF of gezorgd heeft voor RCWF, een ieder die dat nog van plan is, een goede inzet gewenst voor de volgende vijf en twintig jaar clubhistorie.

Koos de Haan


Oude foto’s, o.a. Tour 1994 Canterburry




London Cab sponsor van Rugbyclub RCWF, Westfries Weekblad april 1996



HOORN – Praktisch gelijkvallend met het twee-jarig bestaan van de zaak, is English pub The London Cab sinds deze maand hoofdsponsor van de Rugbyclub RCWF uit Hoorn. Vorige week donderdag avond kreeg het team, aan de vooravond van een
toernooi in Dublin afgelopen weekeinde, de nieuwe shirts uitgereikt. De wit met maroon (diep bordeaux-rood) bedrukte kleding deed dienst als club-outfit in Dublin, waarmee de ierse stad de primeur had van het nieuwe gezicht van de rugbyspelers. In Hoorn dragen de sporters de kleding ook tijdens het spelen.
Anita Jurriaans van het Hoornse café aan de Vale Hen overhandigde met trots de shirts aan de spelers: “31 maart 1995 gingen wij open en vanaf het begin kwamen de jongens van de rugby-club bij ons om te borrelen. Het is inmiddels echt hun stamkroeg geworden. Op een gegeven moment zijn we een link gaan leggen tussen ons engelse imago, wij verkopen ook diverse engelse bieren, en de rugbysport. Zo ontstond het idee om de club te gaan sponsoren en nu is dat dus voor het eerst daadwer-kelijk gebeurd. We hebben voor de toekomst nog meer plannetjes met RCWF. Het is gewoon een hele leuke sport en het zijn hele leuke jongens.’

(Uit: Westfries Weekblad, april 1996)


Sponsors



Stukje uit Maandblad Rugbyclub Laakdal mei 1992

Het zal je maar overkomen om op een vrijdagavond plotseling een rugby-spelende Westfries de Laakdalse sporthal te zien binnen wandelen voor een training. Of hij goed rugby speelt, hebben we toen niet kunnen achterhalen want de terreinverlichting was stuk. De actie werd dan verlegd naar het goed verlichte clublokaal en daar kon onze noorderbuur alleszins goed mee. Reden genoeg om een heel gezelschap Westfriezen naar Laakdal uit te nodigen voor ons feesttornooi!
Twintig jaar zijn ze in Hoorn al met rugby bezig en in die periode hebben ze zelfs een tijd in de hoogste afdeling meegedraaid. Het vertrek van een aantal tegenvoeters en andere buitenlanders was het begin van een diepe val naar de laagste regionen. De Nederlanders zijn echter het tij aan het keren (dat is trouwens een Nederlandse specialiteit): dit seizoen ongeslagen kampioen In de 4de afdeling!
PS: Westfriezen zijn geen Friezen maar Noordhollanders.

(Uit: Maandblad Rugbyclub Laakdal mei 1992 EXTRA NUMMER 10-jaar R.C.L.)


Stukje uit program 4th International Rugby Festival 29 – 31st March 1997, Overton rugby club

Rugby Club West Friesland celebrates its 25th birthday this year. 25 years ago a few men decided that it was time to have a rugby club in the town of Hoorn. Hoorn, in 1972 a town of only 25,000 inhabitants, proved to be a good hunting ground for rugby players. The club grew steadily and was well established in the community. At some stages they played at the highest Dutch level and players were selected to represent the Dutch XV.

After these prosperous years the club fell back and were relegated down the divisions, in spite of having a new pitch and for the first time in its history a clubhouse. However, the members stuck together. They ware going abroad to keep the real spirit of rugby alive within the club. This proved to be successful.

Now in 1997, we have youngsters coming to the club and we have played well in this seasons competitions. There is a good atmosphere at the club that attract even more non players to the clubhouse. Therefore, we are looking to the future with confidence and we are very proud of our history.

(Uit: program 4th International Rugby Festival 29 – 31 st March 1997, Overton rugby Club)


KENT U HEM, Theodorus Vermeer (interview)

16 oktober 1960
Scrum-half 1 e en Sociaalsecretaris
Beroep Stoffeerder

1. Wat is je favoriete ploeg? – RCWF

2. Ben je wel eens voor een andere vereniging uitgekomen? – Nog nooit!!

3. Sinds wanneer speel je voor RCWF? – September 1973 (10 jaar)

4. Ben je wel eens voor een vertegenwoordigend team uitgekomen? – 3x Ned. B team (tig x reserve) en 2x reserve Ned. team

5. Wat is tot nu toe je leukste wedstrijd geweest?
– Thuis tegen AAC in het seizoen 80-81, dit is altijd een moeilijke wedstrijd, maar toen goed en ruim gewonnen.

6. Wat zou jij graag bij de club veranderd zien?
– De mentaliteit maar in de eerste plaats de gezelligheid (wordt beter).

7. Wie is volgens jou de beste speler van Nederland? – Ruud van Dam

8. Wat boeit je het meeste tijdens het rugby?
– Een goed opgezette aanval (wig), na de wedstrijd: een potje bier.

9. Wat is het leukste dat je bij de club hebt meegemaakt?
– Het feest dat we op de dag dat we kampioen moesten worden van de eerste klassen hadden In Petit Nord (we werden niet kampioen).

Wat zou volgens jou het beste team zijn als je naar de spelers kijkt, die de afgelopen jaren bij RCWF gespeeld hebben?

1. Ed Bechthold 2. Paul Murray (ex) 3. Hein Maertens 4. Gart Pool 5. DIt’k Ridder 6. Sjaak Karsten 7. Pieter Visser (ex) 8. John Dudink
9. Theo Vermeer (sorry) 10. Willes Wood 11. Reg Cureton (ex) 12. Ruud van Dam 13. Sjaak Cornelissen 14. Willem Stoffers 15. Cor Zwitser


Zwaargewichten van RCWF zijn dik tevreden in de vierde klasse, NHD oktober 1996

HOORN – Rugbyclub West-Friesland (RCWF) leeft weer. De Hoornse vereniging heeft een moeilijke periode achter zich. Op eigen verzoek hebben de rugby’ers uit de Coenstad een stap teruggedaan op de competitieladder en komen dit seizoen uit in de vierde klas regionaal. Een goede keus, want de twee tot nu toe afgewerkte duels werden met ruimte cijfers in winst omgezet zodat de eerste stappen op de weg terug zijn gezet.

Of RCWF slaagt in deze opzet is ook voor Regnier ten Haaf en Xander de Groot nog een vraagteken. Beiden zijn wel uitermate tevreden met de gang van zaken tot nu toe in de vierde klasse. “Vooral de verre reizen die we moeten maken braken ons op”, laat Regnier ten Haaf weten. “De oudere spelers gingen dat een bezwaar vinden met gevolg dat we verschillende wedstrijden met een onvolledig team op het veld stonden en dat kon in de derde klas eenvoudig niet”, vult Xander de Groot aan. “Het werd dan ook een dramatisch seizoen.’
Daarin speelden de lange winterstop, en daardoor het competitieverloop, een grote rol. Vanuit de bond werd namelijk besloten de competitie volledig om te gooien en zelfs werden ontmoetingen van het programma geschrapt. Xander de Groot: “We hadden 5 december ons laatste duel gespeeld en kwamen pas eind maart, begin april weer aan een wedstrijd toe. Hierdoor was RCWF niet in de gelegenheid de sport ook maar enigszins in de belangstelling te krijgen. Maar alle lof voor de spelers die zich desondanks toch bleven inzetten voor de club. Die vormen nu ook de kern waar de vereniging op draait:’
Uit een en ander mag echter niet worden afgeleid dat RCWF geen bestaansrecht heeft. “Integendeel”, aldus de 32-jarige Regnier ten Haaf. “Er was een periode dat het niet makkelijk was de club in stand te houden, maar met de inzet, denk hier maar aan bij voorbeeld het draaiende houden van de kantine en het speelklaar maken van het veld, van velen is het gelukt. Uiteraard kan het nog veel beter.’
“RCWF heeft nu één team maar een tweede zou wenselijk zijn. Daar zij echter zo’n twintig spelers per ploeg voor nodig en aan dat aantal komen we niet toe. We hebben nu vijfentwintig actieve leden en twintig niet meer spelend waar in geval van nood echter wel een beroep op kan worden gedaan. Gelukkig hebben we een ingang gevonden bij het middelbaar beroeps onderwijs van waaruit zich een vijftal nieuwe leden hebben gemeld en negen interesse toonden. Een hoopvolle ontwikkeling.’ Zowel Ten Haaf als de vandaag 28 jaar wordende Xander de Groot zijn zich terdege bewust van het feit dat rugby binnen West-Friesland meer bekendheid kan gebruiken. Met behulp van de eigenaar van de pub ‘The London Cab’, waar veel van de engelse kolonie binnen Hoorn te vinden is, en met gesprekken met de man op straat wordt daar nu aan gewerkt.

Regnier ten Haar: “Maar het zal nooit zo worden als in Wales of Ierland. Bij RCWF spelen twee ieren en een Welshman. Je kan zien dat die het spel al veel langer beoefenen. In die landen is op scholen rugby sport nummer één. Het wordt ze bij wijze van spreken met de paplepel ingegoten. Op de middelbare scholen in Nederland wordt bijna niet meer aan sport gedaan. Daarbij ondervinden we concurrentie van het voetbal maar ook van het American Football. Die sport zie je veel meer op tv dan rugby en de impact van de televisie moet je niet onderschatten:’
“En we missen een stukje aansluiting”, aldus De Groot. “Rugby is namelijk aan strenge regels gebonden. Je moet het fysiek kunnen spelen. Dat betekent dat je pas als 19-jarige met de senioren mee mag spelen. Juist daarom zijn we zo gelukkig met het contact met de MBO. Als RCWF moeten we namelijk een stap terug denken wat leeftijd betreft. We hebben nog onvoldoende jeugd, hoewel de bond dispensatie geeft aan 18-jarigen, maar vanuit het MBO komen misschien nog meer leden.”
In dit verband willen de Hoornse zwaargewicht rugbyers, Ten Haaf haalt de 130 kilo. Op dat punt blijft De Groot iets achter, maar toch! Beiden stellen dat rugby absoluut geen harde sport is. Het liefst zou gezien worden dat dat vooroordeel snel zou verdwijnen. “Het is echter een contactsport en dus gebeurt er wel eens wat, maar in welke sport is dat niet het geval?” Groot vervolgt: “Een wedstrijd gaat tussen twee keer vijftien kerels die elkaar stevig aanpakken, waarbij de beslissingen van de scheidsrechter echter zonder meer geaccepteerd worden. En dat zie je wel eens anders, denk maar aan voetballers. Bovendien worden aan het eind van een wedstrijd handen geschud en wordt nergens meer over gepraat. Onbekendheid met de spelregels werkt niet in het voordeel van de rugbysport.”
Uit het voorgaande komt overduidelijk naar buiten dat zowel Regnier ten Haaf als Xander de Groot de toekomst vol vertrouwen tegemoet zien. RCWF gaat volgend jaar het 25-jarig bestaan vieren en wat hun betreft komen daar nog eens eenzelfde periode bij. De Groot: “De leden gaan er in ieder geval tegenaan.’

(Uit: Noord-Hollands Dagblad, oktober 1996)


Smoelenhoek




Dit boek is tot stand gekomen door de spontane en intensieve medewerking van;

Foto – Video Klaas Laan
Archieven: Theo Vermeer
Henk den Boer
Journalistiek Henk den boer
Sjaak Karsten
Tom Verdegaal
Ruurd Simonides
Koos de Haan
Sponsors: English pub “the London Cab”
Bavaria bier
Soule rugby gear
Forelle rugby specialist
Alutherm Glas Styling
Taxi Kok
Henk den Boer banden
Nils Teeuw Vastgoed
Stadskroeg
Redaktie: Anita Wijnholds
Xander de Groot
Regnier ten Haaf
Ontwerp: Dominique van Bockxmeer

R.C.W.F. – SONG

Well I’ve played for West Friesland for many a year

And I love to play rugby, but I’d rather drink beer

I drank forty pints and I fell to the floor
Now I never will play for West Friesland no more!

Chorus: And it’s no, nay, never
no, nay, never no more

will l play for West-Friesland

no never, no more

When I was a young man I had but one wish

To play for West Friesland and drink like a fish

But now that I’m older I drink even more
So I never will play for West Friesland no more

Chorus

And when the game’s over and we ‘re battered and sore

And there isn’t a player could tell you the score
As we entered the clubhouse well everyone swore

That they never would play for West Friesland no more

Chorus

Now it isn’t important who’s lost and who’s won

For the game isn’t over ’till the drinkings been done

And I’ll grant you our rugby wont always Impress

For it’s singing and drinking that we love the best

Chorus

We’re fifteen Dutch bastards, we’re ugly, we’re mean

We’re the best bloody rugby club Holland has seen
And we wont be disheartened when stood at doath’s door For in heaven we’ll play for West Friesland once more

Chorus